تصرّفات فكرىّ به صورتى صورتى مخصّص استعداد نفس است مر صورتى « 1 » صورتى را از عقليّات . و گاه باشذ كى استعداد صورتى عقلىّ از صورتى عقلىّ حاصل شوذ با آنك صورت « 2 » عقلىّ « ( خالى ) » نباشد از محاكاتى « 3 » كى آن را باشذ از قبيل تخيّل [ ( ب ) ] آنج لايق باشذ بقوّتى جسمانىّ . - آخر تو نمىبينى كى تفكّر در اشخاص جزئىّ معدّ نفس است مر قبول صورت كلّىّ را - كى متناول آن جزئيّات باشذ . جون صورت انسانيّت كى مكتسب است از تصرّف در خيال « 4 » جزئيّات او . و جون صورت صداقت مجرّد از عوارض مادّى از تصرّف « 5 » درين صداقت و آن صداقت . و اين تصرّفات در جزئيّات ايشان مخصّصات استعداد تامّ باشند مر صورتى صورتى را از كلّيّات . و گاه باشذ كى افادت اين تخصيص كند معنى عقلى مر معنى عقلى را ، جون تصوّر محدود از حدّ - و مرسوم از رسم ، و لازم از ملزوم « 6 » ، [ ( و ) ] نتيجه از قياس ، - و گمان مبر كى مقدّمتان محصّلتان نتيجه‌اند به آن وجه كى افادت وجود نتيجه كنند بلك ايشان معدّاند نفس را باستعدادى « 7 » قريب مر حصول صورت نتيجه را در « [ و ] » از مبدأ مفارق . و جنان [ ( ك ) ] اوليا « [ ت ] » حكم به آن متوقّف نمىشود بر غير تصوّر طرفين ، و جواب ندهند در اوّليّات از لمّيّتى « 8 » - كى طالب تصديق باشذ همجنين « 9 » جون مقدّمات لايح شذ - و نفس ملتفت شد به آن ، حقّ الالتفات حصول نتيجه بيّن باشذ ، و جون طلب لمّيّت « 10 » تصديق كنند ممكن نباشذ « ( كى ) » آن را جواب دهند بجيزى . و جه بسيار باشذ شخصى « 11 » كى عرض كنند برو امرى - و او را افادت علمى نكند - البتّه ، و افادت كند غير

--> ( 1 ) - است و صورتى - اصل - م - مب . ( 2 ) - و با آنك صورت - م . با آنك صورتى - ط . ( 3 ) - محاكياتى - م - ط . ( 4 ) - بحيال - اصل . ( 5 ) - مادى او - م . ( 6 ) - ملزوم از لازم - اصل . ( 7 ) - استعدادى - اصل . ( 8 ) - كميّتى - اصل - ط . ( 9 ) - و همچنين - م - ط . ( 10 ) - كميّت - اصل - ط . ( 11 ) - سحنى - اصل .